House of Readers

RECENZJA: Legion - Brandon Sanderson

16:40

RECENZJA: Parabellum. Głębia osobliwości - Remigiusz Mróz

16:31

Unpopular Opinions Book TAG

16:48

Hej :D

Witajcie w kolejnym spóźnionym TAGu. Zanim się za niego zabrałam zdążyły mnie nominować aż dwie osoby ;) Bardzo dziękuję My Book Town oraz Do ostatniej strony. Aby się nie pogrążać nie podam, kiedy otrzymałam owe nominację ;P

Zapraszam do lektury!

1. Popularna książka lub seria, której nie lubisz
Jest kilka takich książek, między innymi „Kasacja” Remigiusza Mroza. Większość osób zachwyca się tą powieścią, czy całą serią, a ja nie byłam zadowolona z pierwszego tomu. Dla mnie był nudny i z rozczarowującym zakończeniem.

2. Popularna książka lub seria, której wszyscy nienawidzą, ale Ty kochasz.

Seria „Gone” Michaela Granta. Chociaż może słowo ‘kocham' to za dużo powiedziane, ale bardzo lubię ten cykl. Czytałam go z wypiekami na twarzy i nie mogłam się doczekać kolejnych tomów. Aczkolwiek wiem, że seria zbiera przeróżne opinie. Niektórzy mają do niej wiele zastrzeżeń.

3. Trójkąt miłosny, w którym główny bohater/bohaterka, według Ciebie, wybrała złą osobę LUB literacka para, której nie lubisz.

Tutaj mam problem i zawiesiłam się... Jeśli chodzi o trójkąty, to one wzbudzają we mnie tylko jedną emocję – irytację i najczęściej mam ochotę, aby bohaterka dała sobie spokój i pozostała singielką ;P

Natomiast jeśli chodzi o znienawidzone pary, to jest ich całkiem sporo, ale pierwsza, która przychodzi mi do głowy, to Tessa oraz Hardin z serii "After" Anny Todd. Nie mogłam znieść ich ciągłych kłótni, nieporozumień, rozstań i powrotów. Te książki są uzależniające, ale miałam wrażenie, że są o niczym. I tak sporo przeczytałam, bo aż 4 tomy, a punkt widzenia Hardina sobie darowałam.

4. Popularny gatunek literacki, po który rzadko sięgasz.

Najrzadziej sięgam po powieści historyczne oraz horrory. Nie dlatego, że nie chcę tego robić, ale bardziej z powodu tego, że moje wymagania są ogromne jeśli chodzi o te gatunki książek i muszę sporo o nich poczytać, zanim się na coś zdecyduje. Powieść historyczna musi posiadać wyraźnie zarysowane tło epoki, a wszystkie wydarzenia muszą być napisane w sposób ciekawy i przystępny. Natomiast horrory, jak nazwa wskazuje muszą być straszne, a z tym jest ciężko, bo mnie bardzo ciężko przerazić.

5. Popularny bądź uwielbiany bohater, którego Ty nie lubisz.

Maven z „Czerwonej królowej”. Wiele osób bardzo go lubi, jednak ja go szczerze nie znoszę. Od początku powieści działał mi na nerwy. Jak tylko pojawiał się na horyzoncie to miałam ochotę trzepnąć go w mo… twarz :P Poza tym wszystkie wydarzenia, które oscylowały wokół jego osoby były niewyobrażalnie przewidywalne.

6. Popularny autor, do którego nie jesteś przekonany.

Hmm… Cecelia Ahern. Do tej pory przeczytałam tylko jedną jej książkę, która podobała mi się – mam na myśli tutaj „Love Rosie”, ale dla mnie ta powieść była wyzbyta ze wszelkich emocji. Niby czytało się sprawnie i w miarę przyjemnie, ale czegoś mi brakowało. Zapewne działo się tak za sprawą formy epistolarnej i może reszta książek autorki byłaby pod tym względem całkiem inna, ale na razie nie mam ochoty się przekonywać.

7. Popularny wątek/motyw, którego masz już dosyć.

Nie zabłysnę oryginalnością, bo najbardziej mam dość trójkątów miłosnych, czyli bohaterek, które nie mogą się zdecydować, którego faceta chcą, przez co większa część książki zdominowana jest przez dylematy i użalanie się nad swoim ‘tragicznym’ położeniem.

Poza tym nie lubię, kiedy główna bohaterka jest zwykłym, szarym człowiekiem, a nagle ni z gruszki, ni z pietruszki dowiaduje się, że ma dar i musi uratować świat. Grr…

I jeszcze muszę pożalić się na jeden motyw – mianowicie nie znoszę, kiedy dziewczyna jest szarą myszką, uważającą się za brzydulę, ale tak naprawdę pół miasta się za nią ugania ;P

8. Popularna seria lub książka, której nie chcesz przeczytać.

Dużo jest takich serii:

- „Harry Potter” Rowling,

- „Percy Jackson” Riordana,

- „Selekcja” Cass,

- „Zmierzch” Meyer,

- „Pamiętniki wampirów” Smith,

- „Akademia wampirów” Mead,

- „Tetralogia z komisarzem Forstem” Mroza,

- „Świat Dysku” Pratchetta,

- „Wiedźmin Geralt z Rivii” Sapkowskiego

9.Mówi się, że „Książka jest zawsze lepsza od filmu", ale który film lub serial, podobał Ci się bardziej niż książka?

Trudno podać jakiś tytuł, bo faktycznie w większości przypadków to książka okazuje się lepsza od ekranizacji.

Znowu się powtórzę i wrócę do „Love, Rosie” Cecelii Ahern. Film według mnie był lepszy, gdyż był bardziej emocjonalny – ciepły, pełen wzruszeń. Oglądało się go z wielką przyjemnością.

I jeszcze jednym przykładem świetnej ekranizacji jest „Pokuta”. Książka była przyzwoita, ale bardzo nierówna. Świetny początek i koniec, a cały środek nudny jak flaki z olejem. Natomiast ekranizacja zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Gra aktorska, muzyka, scenografia – twórcy się postarali i wycisnęli z książki wszystko co najlepsze.

Ten TAG swego czasu był bardzo popularny i mam wrażenie, że został już wykonany przez wszystkich, ale jeśli ktoś się ostał i chciałby go wykonać, to zapraszam do zabawy :D

Pozdrowionka i do zaczytania wkrótce!

RECENZJA: Rzeka tajemnic - Dennis Lehane

15:27

AUTOR: Dennis Lehane

TYTUL ORYGINALU: Mystic River

CYKL: jednotomowa

STRON: 498

WYDAWNICTWO: Świat Książki

DATA WYDANIA: 12 października 2004

GATUNEK: Kryminał / Dramat

NARRACJA: trzecioosobowa

BOHATER: Sean / Jimmy / Dave / Celeste i inni

CZAS CZYTANIA: 3 dni

MOJA OCENA: ★★★★★★★★★☆

PIERWSZE ZDANIE:

„Kiedy Sean Devine i Jimmy Marcus byli dziećmi, ich ojcowie pracowali razem w fabryce słodyczy Colemana, skąd przynosili do domu zapach masy kakaowej.”

OPIS:

Sean Devine, Jimmy Marcus i Dave Boyle przyjaźnili się w dzieciństwie. Pewnego dnia na ulicy pojawił się tajemniczy samochód. Jeden z chłopców wsiadł do niego. To, co zdarzyło się później, naznaczyło wszystkich trzech na całe życie.
Teraz, po wielu latach, morderstwo ponownie związało ich losy...

RECENZJA:

Sean Devine, Dave Boyle oraz Jimmy Marcus to przyjaciele z dzieciństwa. Pewnego dnia, kiedy mieli po jedenaście lat dochodzi miedzy nimi do sprzeczki na środku ulicy, co zwraca uwagę dwóch policjantów. Jeden z chłopców wsiada do ich auta. Brązowego samochodu pachnącego jabłkami. Jak się wkrótce okazuję mężczyźni tylko udawali stróżów prawa, a Dave Boyle został uprowadzony. Po czterech dniach udaje mu się uciec i wrócić do domu. Jednak po tym wydarzeniu nic nie jest takie samo…

Do ponownego spotkania bohaterów dochodzi w bardzo dramatycznych okolicznościach 25 lat później. 19-letnia córka Jimmy’ego Marcusa została zamordowana, a Sean jest jednym z policjantów, którzy prowadzą śledztwo. Jakby tego było mało okazuje się, że Dave był ostatnią osobą, która widziała dziewczynę żywą. Dochodzenie rusza pełną parą. Szokujące fakty wychodzą na jaw, a lista podejrzanych wydłuża się z każdą godziną.

Pierwsza część książki z kryminałem na niewiele wspólnego – bardziej przypomina powieść obyczajową lub dramat. Chłopcy stali się mężczyznami, założyli rodziny i autor właśnie na tym skupia swoją uwagę – na życiu prywatnym bohaterów. Każdy z nich prowadzi pozornie zwyczajne życie, umiejscowione w dzielnicy East Buckingham ogarniętej przestępczością i zdominowanej przez gangi. Aczkolwiek przeszłość trzyma mocno i w połowie książki daje o sobie znać w pełnej okazałości.

Kreację bohaterów to cud, miód, maliny i orzeszki. Sean to glina, który przestał wierzyć w dobro i człowieczeństwo. Naoglądał się tyle zwyrodnialstwa, że stał się nieczuły na krzywdę innych, przez co rozpadło się jego małżeństwo. Dave jest napiętnowany przez swoją przeszłość, nie czuje się swobodnie w towarzystwie swoich sąsiadów. Jest zamknięty w sobie i nawet żonie nie wyjawił co stało się w ciągu tych czterech dni, kiedy był zamknięty w piwnicy. Jimmy to były przestępca, który po dwuletniej odsiadce postanowił się nawrócić i skupić na rodzinie. Co więcej, autor nie poprzestaje na tej trójce. Skupia się również na żonie Dave’a, Celeste oraz wybrance Jimmy’ego, Annabeth. Ukazuje wybory, z którymi borykają się na co dzień. Decyzję, które nie zawsze są słuszne i nieraz prowadzą do tragedii.

Styl Dennisa Lehane’a jest fenomenalny. Niezmiernie podobało mi się to, jak autor dostosowywał narrację do poszczególnych bohaterów. Zmieniała się ona w zależności od osobistych cech każdego protagonisty. Lehane zdecydował się na narrację trzecioosobową, która była niezwykle obrazowa, pełna barwnych i trafnych porównań, a przede wszystkim diabelnie emocjonalna. Przemyślenia bohaterów wywoływały we mnie całą plejadę uczuć, od współczucia do wzburzenia, a ciarki na plecach były na porządku dziennym. Cała powieść ma bardzo mroczny i tajemniczy wymiar. Atmosfera jest wręcz przytłaczająca i tak gęsta, że można „powiesić siekierę”.

Autor w mistrzowski sposób ukazuje, jak poszczególne decyzje z przeszłości mogą wpłynąć na teraźniejszość. Tworzy łańcuszek zdarzeń, który doprowadza do nieodwracalnej tragedii i powoli ogniwo po ogniwie łączy się w sensowną całość. Karma zawsze wraca. Dobro lub zło wysłane w świat prędzej czy później da o sobie znać ze zdwojoną siłą. „Rzeka tajemnic” to niewątpliwie jeden z najlepszych kryminałów, jakie przeczytałam w życiu.

Książka została przeczytana w ramach wyzwania:

RECENZJA: Piąta fala. Ostatnia gwiazda - Rick Yancey

16:35

AUTOR: Rick Yancey

TYTUL ORYGINALU: The Last Star

CYKL: Piąta Fala #3

STRON: 436

WYDAWNICTWO: Moondrive/Otwarte

DATA WYDANIA: 14 września 2016

GATUNEK: Science Fiction / Young Adult

NARRACJA: pierwszoosobowa/trzecioosobowa

CZAS CZYTANIA: 3 dni

MOJA OCENA: ★★★★★★☆☆☆☆

PIERWSZE ZDANIE:

„Dawno temu, jako dziesięcioletni chłopiec, jej ojciec wsiadł do dużego żółtego autobusu i pojechał do planetarium.”

OPIS:

Ostatni tom elektryzującej trylogii Piąta fala! Zostały cztery dni. Potem z powierzchni Ziemi zniknie wszelki ślad po człowieku. Ucieczka i ukrywanie się nie mają już sensu. Jedyną szansą dla ludzkości jest podjęcie nierównej walki z wrogim najeźdźcą. Tylko kim naprawdę jest nieprzyjaciel? Czy bohaterom uda się wypełnić ryzykowną misję? I jaką rolę w ratowaniu ś wiata odegra Cassie? Odliczanie właśnie się rozpoczęło.

RECENZJA:

Inwazja obcych dobiega końca. Pozostał tylko jeden krok, aby całkowicie unicestwić ludzkość. Zaczęło się odliczanie. Cztery dni i nie pozostanie nawet jeden człowiek na kuli ziemskiej. Ostatnia nadzieja w Cassie, Evanie, Zombie, Benie oraz Ranger, którzy próbują pokrzyżować im plany. Każdy z nich ma zadanie do wykonania. Czy podołają wyzwaniu?

Zacznijmy od wad. Największym problemem tej książki było to, że została wydana dwa lata po drugim tomie. To trochę długo i gdyby nie to, że chciałam poznać zakończenie, to prawdopodobnie bym jej nie przeczytała. Taki długi czas oczekiwania na „Ostatnią gwiazdę” doprowadził do tego, że nie odczuwałam żadnych emocji podczas jej czytania, ciężko mi było wbić się w wydarzenia od pierwszej strony - początek nieco mnie męczył i nie obchodziły mnie losy bohaterów.

A skoro jestem przy protagonistach, to niestety nic się w tej kwestii nie zmieniło. Cassie dalej irytowała mnie niemiłosiernie. Jej wahania nastrojów, jakieś dziwne humorki i przeczące sobie zachowania doprowadzały mnie do szewskiej pasji. A na domiar złego, najwidoczniej to jest genetyczne, bo jej braciszek nie był lepszy. Dziecko, które chce być traktowane jak zawodowy żołnierz, nosić broń i zabijać. Mały psychopata. Oprócz narracji Sama oraz Cassie, autor ukazał wydarzenia z wielu innych perspektyw. Śledziliśmy poczynania Bena, Ranger oraz Evana. Co więcej, od czasu do czasu pojawiały się krótkie wtrącenia całkiem przypadkowych osób.

W ogólnym aspekcie wojny obcych z ludzką cywilizacją, książka Yanceya jest bardzo przewidywalna, ale były niewielkie elementy, które potrafiły zaskoczyć. Zakończenie było bardzo dramatyczne, nie zabrakło heroicznych czynów, ale nie do końca mnie usatysfakcjonowało, gdyż miałam niewielkie zastrzeżenia odnośnie kilku kwestii, jak chociażby technologia obcych. Nie mogę wdać się w szczegóły, ale w moim mniemaniu autor potraktował niektóre elementy po macoszemu. Aczkolwiek chyba za dużo wymagam, bo czego się spodziewać po książce młodzieżowej?

Ta powieść przypomniała mi jedną istotną rzecz – to, że naprawdę uwielbiam styl Ricka Yanceya. Może jest aż nadto młodzieżowy, ale jednocześnie jest bardzo dynamiczny, malowniczy, momentami nawet poetycki. Jego warsztat jest niebywale lekki, przez co książkę czyta się bardzo sprawnie i szybko. Niemniej jednak, wydaje mi się, że w trzecim tomie jest więcej wulgaryzmów, co mnie trochę zaskoczyło. Mam wrażenie, że w poprzednich tomach nie było takiego natężenia przekleństw. Tutaj sypią się jak confetti na sylwestra. Czy to źle? W moim mniemaniu nie, bo cóż… chcąc nie chcąc bohaterami są nastolatki, a nie wszystkie są ucieleśnieniem cnót i dobrych manier.

„Ostatnia gwiazda” to kolejna książka o tym, jak nastolatki stają w obliczu niemożliwego i jako ostatni bastion ludzkości próbują ratować świat. Jak zawsze w takich sytuacjach nie wyszło to zbyt realistycznie. Chwała za to, że autor nie postawił na pełny happy end, ale w moim mniemaniu nie było to idealne zwieńczenie serii.

Trylogia „Piąta fala”:

1. Piąta fala

2. Bezkresne morze

3. Ostatnia gwiazda

Książka została przeczytana w ramach wyzwania: