House of Readers: Dolnośląskie

RECENZJA: Coś o tobie i coś o mnie - Julie Buxbaum

16:20

Autor: Julie Buxbaum

Tytul oryginalu: Tell Me Three Things

Cykl: jednotomowa

Stron: 304

Wydawnictwo: Dolnośląskie

Data wydania: luty 2017

Gatunek: Young Adult

Narracja: pierwszoosobowa

Narracja: Jessie (16 lat)

Czas czytania: 2 dni

Moja ocena: ★★★★★★★★☆☆

PIERWSZE ZDANIE:

„Siedemset trzydzieści trzy dni po śmierci mojej mamy, czterdzieści pięć dni po tym, jak mój ojciec związał się z obcą kobietą, którą poznał przez Internet, trzydzieści dni po naszej przeprowadzce do Kalifornii i zaledwie siedem dni po rozpoczęciu nauki w trzeciej klasie zupełnie nowej szkoły, w której znam w przybliżeniu zero osób, dostaję nagle maila.”

OPIS:

Po śmierci matki Jessie musi opuścić przyjaciół i dom w Chicago, ponieważ jej ojciec powtórnie się ożenił – z bogatą hollywoodzką producentką. Dziewczyna przeprowadza się do Los Angeles i zamieszkuje w bezosobowym pokoju gościnnym, jednym z wielu w rezydencji Rachel i jej mało sympatycznego syna Theo. Jessie jest bardzo samotna, a sytuacji nie poprawia wcale fakt, że w ekskluzywnej prywatnej szkole, pośród dzieci bogaczy, czuje się zupełnie nie na miejscu. Nie ma przyjaciół, rówieśnicy się z niej wyśmiewają. Sytuacja zmienia się, gdy Jessie otrzymuje e-mail od chłopaka podpisującego się jako Ktoś/Nikt. Kontynuuje korespondencję – najpierw mailową, później na komunikatorze. Przez pierwsze trudne tygodnie szkoły, chłopak jest dla niej jedynym przyjacielem...

RECENZJA:

Chicago to miasto, w którym Jessie się urodziła i wychowała. Miasto, które kojarzy się z najszczęśliwszymi chwilami w jej życiu, ale i najsmutniejszymi, jak śmierć mamy przed dwoma laty. Nastąpiła pora na pożegnanie się z wszystkim co znane i przeprowadzkę do Los Angeles. Czas na nowe życie z macochą i jej nieznośnym synem w pięknym domu. Czas na nową prywatną szkołę pełną snobów. Jeszcze nigdy nie byłą tak zagubiona i samotna. Ciąży jej brak przyjaciół i prześladowanie rówieśników. Wszystko się zmienia, kiedy otrzymuje dziwnego maila od kogoś, kto podpisuje się Ktoś/Nikt i proponuję jej pomoc w rozeznaniu się w brutalnych realiach szkoły. Czy to jakiś podstęp? Kim jest tajemniczy korespondent i czemu jej pomaga?

Motyw tajemniczego korespondenta nie jest niczym nowym i pojawił się w wielu książkach, jak chociażby „Lato koloru wiśni” Bartsch, „PS. I like you” West, „N@pisz do mnie” Glattauer, „Tak blisko…” Webber i zapewne w wielu innych pozycjach i nie ukrywam, że jest to element, który wyjątkowo mnie przyciąga. Kiedy trafiam na jakąś książkę, w której występuje tenże motyw, są duże szanse, że nie przejdę koło niej obojętnie. Także nie dziwota, że po przeczytaniu opisu „Coś o tobie i coś o mnie” czułam nieodpartą ochotę poznania historii Jessie. Tak dużą, że bez zastanawiania kupiłam ebooka i od razu wzięłam się za lekturę.

Jak sama autorka wspomina w notce z tyłu książki, od dawna czuła potrzebę napisania książki o nastolatce zmagającej się z żałobą po zmarłej mamie, gdyż sama byłą w takiej sytuacji. Książka ma wymiar bardzo osobisty, ale aby złagodzić troszkę tematykę, Julie Buxbaum urozmaiciła fabułę wplatając w nią dylematy miłosne, a dokładnie to, ile piękna płynie z zakochiwania się po raz pierwszy. I muszę przyznać, że wyszło jej to świetnie. Książka jest idealnie wyważona, jest lekka, ale nie brakuje w niej trudnych tematów (nie tylko dotyczących żałoby, ale również problemów przeciętnych nastolatków: potrzeby akceptacji, lęku przed odrzuceniem, znęcania przez rówieśników). Co więcej, autorka zwraca uwagę na poczucie przynależności do jakiegoś miejsca, a raczej jego braku, wynikającego z przeprowadzki, która jest ukazana nie tylko z perspektywy Jessie, ale również jej ojca, czy przyjaciółki, którą zostawiła w Chicago. Nie została pominięta żadna strona.

W książce ważną rolę odrywa wątek romantyczny, a dokładnie potrzeba znalezienia kogoś, kto zrozumie nas, jak nikt inny, bo właśnie tego szuka Jessie, a konkretnie już nie szuka, bo znalazła w Ktosiu/Nikcie, ale to tylko znajomość wirtualna. Autorka raczej nie wgłębiała się w pytania wynikające z takiej relacji: czy ma szanse na przetrwanie i samych niebezpieczeństw wynikających z korespondowania z nieznajomym. Po prostu razem Jassie poznajemy chłopców w jej szkole i próbujemy dopasować go do wirtualnej osobowości Ktosia/Nikta. Tożsamość nieznajomego można było się domyślić przed bohaterką, aczkolwiek nie wpłynęło to na mój odbiór książki.

„Coś o tobie i coś o mnie” to książka przede wszystkim relaksująca, od której trudno się oderwać i która porusza temat szukania swojego miejsca w świecie, akceptacji w nowym środowisku, relacjach rodzinnych i urokach pierwszej miłości. Jeśli macie ochotę na humorystyczną i czarującą historię, to powieść Julie Buxbaum spełnia te kryteria idealnie.

RECENZJA: Słońce też jest gwiazdą - Nicola Yoon

16:16

AUTOR: Nicola Yoon

TYTUL ORYGINALU: The Sun is Also a Star

CYKL: jednotomowa

STRON: 336

WYDAWNICTWO: Dolnośląskie

DATA WYDANIA: 14 czerwca 2017

GATUNEK: Young Adult

NARRACJA: pierwszoosobowa

CZAS CZYTANIA: 1 dzień

MOJA OCENA: ★★★★★★★☆☆☆

PIERWSZE ZDANIE:

„Carl Sagan powiedział kiedyś, że jeśli chcesz upiec szarlotkę od podstaw, musisz najpierw stworzyć Wszechświat.”

OPIS:

Natasha pochodzi z Jamajki, ale od ósmego roku życia mieszka w Stanach. Jej rodzice przebywają w USA nielegalnie i zostają deportowani na Jamajkę. Natasha jest załamana i wściekła na ojca – to przez niego rodzina musi wracać tam, skąd przyjechała. Wierzy w naukę, a nie w miłość. Zwłaszcza po tym, jak zdradził ją chłopak!

RECENZJA:

Czy wierzysz w przeznaczenie? Natasha zdecydowanie nie. Dla miej najistotniejsze są liczby i naukowe dowody. Jednak wszystkie zbiegi okoliczności prowadzą ją do niego – Daniela. Czy to przypadek? A może zrządzenie losu? To bez znaczenia, bo jeszcze tego samego dnia Natasha wraz z rodziną zostanie deportowana ze Stanów Zjednoczonych na Jamajkę.

Zacznijmy od tego, że „Słońce też jest gwiazdą” jest drugą powieścią autorki, którą miałam okazję przeczytać. „Ponad wszystko” niestety mnie nie zachwyciło. Pomysł na fabułę był stosunkowo ciekawy, ale wykonanie niekoniecznie. Aczkolwiek postanowiłam dać Nicoli Yoon kolejną szansę. Czy tym razem było lepiej?

Natasha i Daniel to dwa przeciwieństwa. Ona jest cyniczna, ma praktyczne podejście do życia, uwielbia fizykę, astronomię czy naukę ogólnie pojętą i wszystko musi mieć dla niej logiczne wyjaśnienie, inaczej nie ma racji bytu. Właśnie tak sądzi o miłości. Ona nie istnieje. Daniel ma serce na dłoni oraz duszę poety, jest niepoprawnym romantykiem i optymistą. Wierzy, że spotkanie z Natashą nie jest przypadkiem i wszystkie sygnały na niebie i ziemi prowadziły ich ku sobie.

Narracja książki jest pierwszoosobowa naprzemienna, ale czasami autorka urozmaicała fabułę wrzucając punkty widzenia rodziny bohaterów lub całkowicie przypadkowych ludzi z ulicy. Pokrótce opisuje ich życie i relacjonuje, jak decyzje, które podjęli, wpłynęły na ich dalsze losy. Poza tym Nicola Yoon pokusiła się na dość specyficzne rozdziały, w których wyjaśniała różne pojęcia z fizyki (alternatywne wszechświaty, czarna dziura). Bardzo podobały mi się te wtrącenia, które idealnie wpasowały się w treść powieści.

Mimo iż książka nie należy do grubych, to jest wyjątkowo wielowątkowa. Oprócz deportacji Nicola Yoon porusza tematy nietolerancji rasowej (Daniel jest Koreańczykiem, a Natasha pochodzi z Jamajki i jest czarnoskóra), zwraca uwagę na różnice kulturowe. Poza tym autorka konfrontuje oczekiwania rodziców z marzeniami nastolatków. Co więcej sama relacja między Natashą, a Danielem jest jedną z wielu. Wątek romantyczny w książce jest tylko dodatkiem i w moim mniemaniu nie najlepszym, gdyż cała fabuła książki rozgrywa się na przestrzeni jednego dnia. Autorka przedstawiła miłość w pigułce. Związek bohaterów, ich dyskusje i konfrontacje światopoglądów były urocze, ale nie przepadam za takim ekspresowym tempem. Zdecydowanie lepiej były ukazane kulejące więzi łączące członków rodziny. Uświadamia, jak porażki i niespełnione marzenia mogą skazywać na egzystencje w żalu i wpłynąć na życie całej rodziny. Nie mogę zapomnieć o zakończeniu, które było dość zaskakujące i w moim mniemaniu było bardzo mocnym punktem powieści.

Cieszę się, że dałam ponowną szansę Nicoli Yoon, gdyż drugie podejście do jej twórczości było bardziej satysfakcjonujące. „Słońce też jest gwiazdą” to lekka i przyjemna powieść w oryginalny i nieszablonowy sposób poruszająca trudne tematy. W moim przekonaniu jest to pozycja nie tylko dla nastolatków, ale i dla rodziców, gdyż książka ta może dać garść cennych rad.

Książka została przeczytana w ramach wyzwania:

RECENZJA: Ponad wszystko - Nicola Yoon

10:45

AUTOR: Nicola Yoon

TYTUL ORYGINALU: Everything, Everything

CYKL: jednotomowa

STRON: 328

WYDAWNICTWO: Dolnośląskie

DATA WYDANIA: 18 maja 2016

GATUNEK: Young Adult / Romans

NARRACJA: pierwszoosobowa

BOHATER: Madeline Whittier

CZAS CZYTANIA: 1 dzień

MOJA OCENA: ★★★★★★☆☆☆☆

PIERWSZE ZDANIE:

„Przeczytałam o wiele więcej książek niż wy.”

OPIS:

Moja choroba jest bardzo rzadka. Mówiąc krótko - mam alergię na cały świat.
Od siedemnastu lat jestem uwięziona w domu. Kontaktują się ze mną wyłącznie mama i moja pielęgniarka. Pewnego dnia wyglądam przez okno i widzę... jego. Jest wysoki, szczupły, ubrany na czarno.
Nasze spojrzenia się spotykają. Obserwuję go z oddali. Już wiem, że moje życie właśnie się zmieniło.
Nieodwracalnie.
I wiem, że to będzie katastrofa.

RECENZJA:

Madeline ma 18 lat i nigdy nie była na zewnątrz, nie czuła trawy pod stopami, ani deszczu na skórze. Nigdy nie oddychała normalnym powietrzem, tylko przefiltrowanym. Od niemowlęcia choruje na ACID, czyli ciężkie złożone niedobory odporności. Pewnego dnia do domu obok przeprowadza się nowa rodzina, którą obdarza obsesyjnym zainteresowaniem. Szczególną uwagę zwraca na chłopca w jej wieku. Kiedy tylko go zauważa, zdaje sobie sprawę, że od tej pory jej życie nie będzie już takie jak dotychczas…

„Usilnie próbuje nie dopuścić do siebie świata, ale świat za wszelką cenę stara się do mnie wejść.”

Jeśli chodzi o główną bohaterkę, to nie mogę się do niczego przyczepić. Maddy pogodziła się ze swoim losem. Wie, że jej dom, to jedyny świat, który pozna, a jedyne osoby, które będą jej towarzyszyć, to jej mama, pielęgniarka oraz sporadycznie nauczyciel architektury. Każdy dzień był dla niej identyczny: posiłki, nauka, lektura jednej z setek książek na regale, regularne badania, czas spędzony z mamą na grach w kalambury lub scrabble. Dla Maddy ten świat nie był wystarczający, ale rozumiała i akceptowała swoje położenie, jednak wszystko zmieniło się kiedy pojawił się Olly. Nagle dziewczyna zapragnęła żyć pełnią życia…

„(…) jedno pragnienie rodzi kolejne. To jak studnia bez dna.”

Wątki innych bohaterów były jedynie delikatnie zarysowane. Olly miał problemy rodzinne, z którymi nie do końca sobie radził. Matka Maddy nie potrafiła pogodzić się z losem jaki ją spotkał, dlatego jest chorobliwie nadopiekuńcza względem córki. Autorka chciała dobrze, pragnęła stworzyć ciekawych bohaterów, ale moim zdaniem nie do końca jej się to udało. Dostaliśmy jedynie zarysy postaci, wstępne szkice. Nicola Yoon liznęła wszystkiego po trochu i niestety nie rozwinęła należycie.

Uczucie rodzące się między główną bohaterką, a jej sąsiadem określiłabym jako intensywne i gwałtowne. Maddy została trafiona strzałą Amora i z miejsca straciła głowę dla Olly’ego. Nie mogła przestać o nim myśleć, pragnęła go więcej i więcej… Nie przepadam za miłością od pierwszego wejrzenia. Poza tym nie mogłam pozbyć się wrażenia, że dziewczyna zakochała się w pierwszym chłopaku jakiego zobaczyła w życiu. Jednak nie czepiam się – niedoświadczenie i samotność zrobiły swoje. Aczkolwiek i tak nie mogłam znieść tego, jak szybko niektóre wątki się rozwijały.

Skoro jesteśmy przy czasie, to nieco rozwinę ten temat - miałam wrażenie, że w tej książce wszystko działo się zbyt prędko. Upływ czasu był zaburzony, wydawało mi się, że wydarzenia następują po sobie zbyt gwałtownie i nienaturalnie szybko. Poza tym wszystkie wątki sprawiały wrażenie niedopracowanych. Wydaje mi się, że mogła przyczynić się do tego liczba stron, bo nie ukrywajmy nie ma ich za wiele. Gdyby powieść była o około sto stron grubsza, mogłaby sporo zyskać, a tak każdy aspekt był potraktowany zbyt płytko.

Książka jest pięknie wydana – okładka jest przecudowna, kartki ozdobione są dziesiątkami ilustracji, tabelek, notatek, maili, wykresów, co niewątpliwie ją wzbogaca i umila czytanie, ale z drugiej strony to znowu powoduje, że tracimy to, co najbardziej istotne, czyli samą treść, która robi się jeszcze bardziej uboga.

Sięgając po tę książkę wydawało mi się, że będzie nieco depresyjna, jako że traktuje o chorobie, ale nic bardziej mylnego. Powieść na wydźwięk szalenie optymistyczny. Opowiada o czerpaniu z życia garściami, wyciskaniu z niego ostatnich soków. Nicola Yoon uważa, że należy traktować je jak wyzwanie, któremu należy stawić czoła, bo aby żyć pełnią życia trzeba podejmować ryzyko.

„Jestem na świecie. A świat jest we mnie.”

Styl autorki jest lekki, przyjemny i…. uroczy. Wszystko w tej powieści jest dziewczęce i delikatne. Niektóre rozdziały są niewyobrażalnie krótkie – zaledwie kilkuzdaniowe. W związku z tym książkę pochłania się w ekspresowym tempie.

Na koniec, muszę wspomnieć o zakończeniu, które ratuję tą powieść, bo jest świetne – takiego twistu w ogóle się nie spodziewałam. Wiedziałam, że coś jest na rzeczy, ale nie potrafiłam dojść do konkluzji. Poza tym pod koniec autorka w końcu nieco przystopowała i wyszło jej to na plus.

Reasumując pomysł na powieść szalenie mnie zaintrygował, ale niestety wykonanie pozostawiło sporo do życzenia. A miało być tak pięknie. Książka ma kilka plusów i minusów, ale jest to debiut autorki, dlatego liczę na to, że z każdą kolejną powieścią będzie coraz lepiej.

Książka została przeczytana w ramach wyzwania:

Wyzwania

RECENZJA: Coś o tobie i coś o mnie - Julie Buxbaum

RECENZJA: Słońce też jest gwiazdą - Nicola Yoon

RECENZJA: Ponad wszystko - Nicola Yoon

Obserwatorzy

Facebook

Kategorie

Archiwum bloga

Wydawnictwa

Popularne posty

Lubimy Czytać

Formularz kontaktowy

Wyzwania

RECENZJA: Coś o tobie i coś o mnie - Julie Buxbaum

RECENZJA: Słońce też jest gwiazdą - Nicola Yoon

RECENZJA: Ponad wszystko - Nicola Yoon

Obserwatorzy

Facebook

Kategorie

Archiwum bloga

Wydawnictwa

Popularne posty

Lubimy Czytać

Formularz kontaktowy

Autorzy

Gatunek

Oceny