House of Readers

RECENZJA: Infekcja. Exodus - Andrzej Wardziak

10:15

RECENZJA: Emma - Jane Austen

16:15

AUTOR: Jane Austen

TYTUL ORYGINALU: Emma

CYKL: jednotomowa

STRON: 480

WYDAWNICTWO: Świat Książki

DATA WYDANIA: 4 listopada 2015

GATUNEK: Klasyka / Obyczajowa

NARRACJA: trzecioosobowa

CZAS CZYTANIA: 4 dni

MOJA OCENA: ★★★★★★☆☆☆☆

PIERWSZE ZDANIE:

„Emma Woodhouse, osóbka przystojna, rozumna i bogata, posiadająca dostatni dom i obdarzona pogodnym usposobieniem, otrzymała, zda się, wszelkie dary, jakie życie ofiarować może; toteż przeżyła na świecie blisko dwadzieścia jeden lat bez większych powodów do zmartwień i niezadowolenia.”

OPIS:

Błyskotliwa komedia omyłek, której przedmiotem jest gra pozorów i iluzje, jakich dostarcza nam w nadmiarze nasz egoizm i zadufanie. W samym zaś środku intrygi stoi niezwykła bohaterka, pełna życia i wigoru, urocza, nieznośna i apodyktyczna Emma.
Emma Woodhouse mieszka z ojcem na angielskiej prowincji. Chociaż sama nie zamierza wyjść za mąż, próbuje swoich sił jako swatka. W sprawach serca jednak nie wszystko da się przewidzieć. Może z konwencjonalnych gestów, grzeczności przewidzianych etykietą, ukradkowych spojrzeń zostaną odczytane prawdziwe intencje? Jak to w komedii omyłek bywa...

RECENZJA:

Emma Woodhouse to piękna, wykształcona i pochodząca z dobrego domu młoda dama, która mieszka w raz z ojcem w niewielkiej miejscowości nieopodal Londynu. Kobieta nie ma w planie wychodzić za mąż, jedyne czego pragnie, to opiekować się ojcem, ale uważa się za niezaprzeczalną mistrzynię w swataniu, czemu postanawia się poświęcić z największym oddaniem. Kobieta tak zaprząta sobie tym głowę, że nie zauważa uczucia rodzącego się w jej sercu. Czy gdy się opamięta, nie będzie za późno?

Panna Woodhouse to rozpieszczona dama, która jest przekonana o słuszności swojego postępowania i nieomylności swoich decyzji, przez co nic nie jest w stanie przemówić jej do rozumu. Uważa, że przewyższa wszystkich inteligencją, bystrością i spostrzegawczością. Niestety nieustannie jest w błędzie, przez co wciąż i wciąż popełnia te same pomyłki. Nie da się ukryć, że jej postać była szalenie irytująca. Arogancka, wścibska, wtrącająca się w cudze sprawy, pochopnie oceniająca, patrząca na innych przez pryzmat majątku i statusu społecznego, materialistka – mogłabym wymieniać tak długo. Przez większą część książki nie mogłam znieść jej postaci. Na szczęście z czasem jej osoba odkupiła swoje winy i stała się znośniejsza. Zdaje sobie sprawę, że zapewne było to celowe ze strony Austen. Autorka chciała pokazać drogę jaką musiała przejść Emma, aby się zmienić i zrozumieć, że nie zawsze miała słuszność. Reszta postaci nie była lepsza, a niestety bohaterów drugoplanowych było bardzo dużo, bo rodzina Woodhousów prowadziła dość bujne życie towarzyskie. Jej ojciec był hipochondrykiem narzekającym na wszystko. Niektóre jego wypowiedzi i zachowania były tak żałosne, że aż śmieszne. Harriet nastoletnia dziewczyna, która na swoje nieszczęście dostała się pod skrzydła Emmy, była bardzo delikatną i łatwowierną istotką, której łatwo było narzucić swoje zdanie. W moim mniemaniu najsympatyczniejszym bohaterem był pan Knightley, który jako jedyny zachowywał trzeźwość umysłu i reagował na wszystko racjonalnie.

Przez całą powieść raczej nie się nie działo. Można napisać, że cała fabuła, to urywek z życia głównej bohaterki. A jej egzystencja kręci się wokół Hartfield i okolicznych mieszkańców. Sprowadzało się do proszonych obiadów, przypadkowych wizyt czy wystawnych balów, a jedynymi jej troskami było to, aby wiedzieć wszystko o wszystkich. Powtarzalność tych sytuacji w końcu zaczęła nudzić. Z owych spotkań zazwyczaj nic nie wynikało. Jak się okazuje, chyba tylko Austen potrafi przez jeden rozdział perorować o przygotowaniach sali do tanecznych wygibasów. Dominowały plotki i puste frazesy, a nieporozumienia i niedopowiedzenia piętrzyły się jak grzyby po deszczu.

„Emma” to przyjemna książka i nie mogę napisać, aby czytało mi się ją źle, ale perypetie mieszkańców tej małej miejscowości nie skradły mojego serca. Przewidywalność całej akcji powodowała, że momentami powieść mi się dłużyła.
Rozumiem, iż Jane Austen chciała nią ukazać, że niezachwiana wiara w swoje przekonania może być niebezpieczna, a próżność, nieostrożność i pochopne szufladkowanie innych przez pryzmat zajmowanej pozycji społecznej są nieproszonymi cechami, których należy się wystrzegać, ale to nie zmienia faktu, iż powieść zyskałaby, gdyby była bardziej zbita – akcja nabrałaby tempa i czytałoby się ją przyjemniej.

Książka została przeczytana w ramach wyzwania:

Teen Wolf Book Tag

16:35

Witajcie!

Nominację do poniższego TAGu otrzymałam jakiś… rok temu. A nawet ponad. To daje świetny obraz tego, jakie jest moje tempo (a raczej jego brak), czas reakcji i realizacji. Grunt, że w końcu jest, nie ważne ile mi to zajęło - tak się pocieszam ;P Przez długi czas zastanawiałam się, czy w ogóle robić ten TAG, bo zwyczajnie nie oglądałam nawet jednego odcinka Teen Wolfa. Ostatecznie uznałam, ze pytania nie dotyczą serialu, a książek, więc co tam ;P

Nominację otrzymałam od Pauliny z bloga Z książką w kieszeni, za którą serdecznie dziękuję. Dobra, nie przedłużam. Zaczynajmy!

Scott McCall,

czyli książka, która przerosła moje najśmielsze oczekiwania.

„Oddam ci słońce” – spodziewałam się, że książka może być dobra, bo zbierała same pochwały, ale to co otrzymałam było wprost zniewalające. W ogóle się nie spodziewałam, że powieść ta wywrze na mnie tak ogromne wrażenie.

Stiles Stilinski,

czyli książka (lub bohater), dzięki, której czuję się dobrze, mimo, że jestem smutna.

„Prawie jak gwiazda rocka” Matthew Quicka. Ciepła książka z bohaterką o złotym sercu, która wnosi niesamowicie dużo pogody ducha i optymizmu. Pokazuje, że nawet mając niewiele, można wiele zdziałać. Miała ciężkie życie, ale nie traci nadziei i wręcz kipi energią. Ma niezachwianą wiarę w ludzi. Nic, tylko brać przykład!

Alison Argent,

czyli bohater/bohaterka, której powierzyłabym własne życie.

Zdecydowanie Kelsier ze „Z mgły zrodzonego”. Kocham tego pana i mógłby być moim mentorem. Z przyjemnością zamieniłabym się z Vin miejscami. Zrobiłbym dla niego wszystko, bo wiem, że nie poprosiłby mnie o nic, co kolidowałoby z moim sumieniem i zasadami. Po prostu człowiek z honorem.

Lydia Martin,

czyli książka, która z pozoru wydaje się głupiutka, ale jednak niesie za sobą głębsze przesłanie/zmusiła mnie do refleksji.

Hmm… Niech będzie „To, co najważniejsze”, bo nie spodziewałam się po tej książce żadnego głębszego przesłania, ale autorka przemyciła pewien przekaz, a nawet kilka. Głównym było to, że aby ruszyć dalej ze swoim życiem trzeba pogodzić się z przeszłością, przestać się karać, wybaczyć sobie i pozbyć się żalu.

Derek Hale,

czyli bohater, który jest na tyle zdeterminowany, żeby osiągnąć to, co sobie zaplanował, nieważne jakim kosztem.

Wydaje mi się, że tu świetnie pasuje Darrow z trylogii „Red Rising” autorstwa Browna. To mieszkaniec Marsa, należący do kasty Czerwonych – czyli robotniczej, która przygotowuje terraformację Marsa. Pracuje jako górnik, który w okrutnych okolicznościach traci żonę i aby się zemścić staje się Złotym. Przechodzi bolesne operację, uczy się sposobu wysławiania i zachowania, by w ostateczności zniszczyć kastę rządzącą od środka.

Jakson Whittemore,

czyli bohater, który udaje kogoś kim nie jest.

Tu też świetnie pasowałby Darrow, ale do głowy przychodzi mi również bohaterka z książki autorstwa Alison Goodman pt. „Eon”. Musiała ona udawać chłopaka, aby ubiegać się o zaszczytną pozycję lorda Smocze Oko. Niestety powszechnie uważa się, że kobiety nie mogą zjednoczyć się ze smokiem i piastować tego stanowiska.

Isaac Lahey,

czyli smutna książka, którą uwielbiam.

Takich książek jest bardzo dużo. Między innymi „Promyczek” Kim Holden. Pierwsza część książki jest niepozorna, ukazuje studenckie życie, ale druga to bomba emocjonalna. Piękna i bardzo wzruszająca historia.

Malia Tate,

czyli bohater, który czuje się nieswojo w miejscu, w którym się znajduje.

Tutaj miałam problem, ale w końcu po długim zastanowieniu mnie olśniło! Ostatnio czytałam „Co przyniesie wieczność” Jennifer L. Armentrout i wydaje mi się, że Mallory świetnie pasuje do tej kategorii. Można napisać, że bohaterka czuje się nieswojo… wszędzie. Jedynie w domu przy adopcyjnych rodzicach może czuć się stosunkowo swobodnie. Do tej pory uczyła się w domu, ale postanawia ukończyć ostatnią klasę liceum w publicznej szkole. Nie czuje się tam dobrze, bo jest zmuszona koegzystować wśród ludzi i rozmawiać z nimi, a to nie przychodzi jej z łatwością.

Chris Argent,

czyli bohater, który jest jednocześnie bardzo silny i zdeterminowany, ale również wrażliwy i czuły.

Może Nikita z „Dziewczyny z Dzielnicy cudów” oraz „Akuszera bogów”? Jest to babka z jajami, ale ma też wrażliwą stronę, którą skrzętnie ukrywa. Jak każdy pragnie być bezgranicznie kochana i akceptowana - cierpi, że nie było jej dane zaznać rodzicielskiej miłości.

John Stilinski,

czyli książka która powinna zostać uznana za lekturę szkolną.

Tutaj krótko - „Złodziejka książek” Marcusa Zusaka.

Dziękuję za uwagę!

Nominuję wszystkich chętnych ;)

Trzymajcie się cieplutko!

RECENZJA: Piasek Raszida - Brandon Sanderson

10:56

RECENZJA: Sześć serc - L.H. Cosway

16:17

AUTOR: L.H. Cosway

TYTUL ORYGINALU: Six of Hearts

CYKL: Hearts #1

STRON: 480

WYDAWNICTWO: Filia

DATA WYDANIA: 10 lutego 2016

GATUNEK: New Adult / Romans

NARRACJA: pierwszoosobowa

BOHATER: Matilda (23 lata)

CZAS CZYTANIA: 2 dni

MOJA OCENA: ★★★★★★★☆☆☆

PIERWSZE ZDANIE:

„Dom sąsiadów Jasona był dużo fajniejszy niż jego własny.”

OPIS:

Poznajcie opowieść, Jaya Fieldsa, iluzjonisty, mentalisty, spryciarza.
Myślę trójkątami. Wy myślicie liniami prostymi.
Pokażę Wam stół i przekonam, że to krzesło.
Dym i lustra, sztuczki i triki. Oszukuję i zwodzę.
Ale przede wszystkim stawiam na dobre przedstawienie.
Wszyscy sądzą, że zabiłem człowieka, ale nie zrobiłem tego. Pragnę zemsty. Pragnę jej dla siebie i dla niej. Chcę rewanżu dla całej naszej szóstki. Ona mnie nie pamięta, choć jest przyczyną tego wszystkiego. Będzie moją nagrodą, gdy wszystko dobiegnie końca. Jeśli tylko okażę się dość silny.
Zatem śmiało, wybierzcie kartę. Wejdźcie i obejrzyjcie przedstawienie. Spójrzcie na moje dłonie, przyjrzyjcie się uważnie, tak byście nie widzieli tego, co się dzieje naprawdę. Zniszczę wasz świat w świetle reflektorów. Nie zorientujecie się co robię, dopóki nie będzie za późno. Mam tylko jedno serce, a kiedy moje wielkie oszustwo dobiegnie końca, wręczę je właśnie jej.
Usiądźcie wygodnie, znajdujecie się na początku jazdy z piekła rodem.

RECENZJA:

Matilda od zawsze marzyła, aby zostać projektantką mody, niestety jej rzeczywistość wygląda inaczej. Pracuje jako asystentka w kancelarii swojego ojca. Pewnego dnia w ich biurze pojawia się Jay Fields, iluzjonista, który pragnie pozwać wielką gazetę za zniesławienie. Dziennikarka oskarżyła go o spowodowanie śmierci jednego ze swoich widzów podczas magicznego występu (a dokładnie zaraz po nim). Mężczyzna poszukuje też tymczasowego miejsca zamieszkania i znajduje je w domu Matlidy. Dziewczyna jest załamana – jak ma oprzeć się hipnotyzującym oczom Jaya i jego czarującemu usposobieniu?

Zacznę od tego, że książka nie okazała się tym, czego się podziewałam. Po mocnym prologu, w którym została ukazana traumatyczna przeszłość Jaya, spodziewałam się, że książka będzie pełna napięcia i zaskakujących zwrotów akcji, a okazała się obyczajówką z silnym wątkiem romantycznym. Czy to źle? Dla mnie niekoniecznie, bo i tak powieść czytało mi się bardzo przyjemnie i ciężko było mi się od niej oderwać.

Drugim zaskoczeniem była narracja. Opis wskazuje, że cała historia zostanie opowiedziana z perspektywy Jaya, ale niestety tak się nie stało. Aczkolwiek rozumiem czemu autorka tego nie zrobiła – bo nie byłoby książki. Cała fabuła opiera się na tym, że nie wiadomo, jakie są zamiary iluzjonisty i co mu siedzi w głowie. L.H. Cosway zdecydowała się na narrację pierwszoosobową z perspektywy Matildy.

„..tajemnica jest lepsza niż prawda. Dlaczego więc nie żyć magią? Dlaczego nie być znów dzieckiem i nie wierzyć w fantazję?”

Jay w młodym wieku stracił całą najbliższą rodzinę. Wszyscy zginęli w pożarze, który nie był wypadkiem. Chłopiec musiał wyprowadzić się z Irlandii i zamieszkać z wujkiem w Stanach Zjednoczonych. Teraz po latach postanowił wrócić i można się tylko domyślać, jaki jest jego prawdziwy cel. Mężczyzna od początku do końca jest nieprzenikniony i wyraźnie widać, że coś ukrywa. Jednak po nieszczęściu, które go spotkało potrafi cieszyć się z życia. Jest wielkim flirciarzem i spryciarzem, potrafi czytać z ludzi, jak z otwartej księgi, jest w stanie omamić każdego i posiada ogromne poczucie humoru. Dochodzę do wniosku, ze mogłabym czytać tą powieść dla niego samego. Ten facet rozwalił mnie na łopatki! Natomiast Marylda podobnie jak Jay ma tragiczną przeszłość – wiele lat temu ktoś włamał się do jej domu, zamordował jej matkę i ranił ją i jej ojca. Po tym wydarzeniu Matildzie została pamiątka w postaci blizny na szyi. Jest nieśmiałą i pozbawioną pewności siebie kobietą, ale jest również bardzo pracowita oraz ciekawska. Szuka mężczyzny poprzez portale randkowe, ale w głębi duszy marzy o epickiej miłości.

Jay i Matilda szybko zostają przyjaciółmi, wyraźnie czują do siebie przyciągnie, a kiedy znajdą się w jednym pomieszczeniu wręcz iskrzy od napięcia i pożądania. Podobało mi się, że ich relacja pełna była przekomarzania i słownych utarczek. Jay wyraźnie opiekował się Matildą i pragnął pomóc jej w wyzbyciu się niskiego poczucia własnej wartości. Tarmoszenie jej włosów czy nazywanie Watsonem było słodkie - bo zapomniałam wspomnieć, że w dziewczynie drzemie wewnętrzny detektyw i nie potrafi przejść obojętnie wobec zagadkowości Jaya.

W książce jest sporo magicznych sztuczek od trików z kartami, po tajemnicze znikanie przedmiotów czy samego iluzjonisty, a nawet lewitację. Niewiele z nich jest wyjaśniane, w końcu żaden iluzjonista nie zdradza swoich sekretów. Aczkolwiek tam gdzie pojawiają się objaśnienia, nie są one zbyt przekonujące. Natomiast samo zakończenie niestety nie było emocjonujące i było częściowo przewidywalne.

„Sześć serc” to nieśpieszna opowieść o miłości z nutką tajemnicy, dążeniu do sprawiedliwości i upragnionej zemsty. Jay ma za sobą setki występów na scenie czy na ulicy, ale nadszedł czas na show jego życia - sztuczkę, która powali wszystkich na kolana…

„Nigdy nie próbuj oszukać oszusta.”

Cykl „Hearts”:

1. Sześć serc / 2. Hearts of Fire / 3.King of Hearts / 4. Hearts of Blue / 5. Thief of Hearts / 6. Hearts on Air

Książka została przeczytana w ramach wyzwania: